خوب ببينيم پاسخ روحانيون و مخالفين تناسخ در خصوص اين موضوع كه تكليف عدالت خدا چه مي شود با تنها يكبار به دنيا آمدن و آنهم در يك طبقه خاص اجتماعي و وضعيت مالي و ايماني خاص و .... را ببينيم. بيشترين پاسخ اين افراد به شرح ذيل است:

1- خدا از هر كسی به نسبت جایگاهی كه بهش اعطا كرده، جواب و عملكرد انتظار داره

2- عدالت معنیش این نیست كه خدا به همه به یك اندازه ببخشه و خدا مختاره به هر كس هر چه خواست ببخشه و به هر كه نخواست نه

 3- اونچه خدا میده لطفه و انتظار اینكه خدا به همه به یك اندازه ببخشه غیر منطقیه

 4- خدا به هر كس به قدر وسع و ظرفیت اون فرد می بخشه

     خوب به نظر من جواب 4 اصلا غیر منطقیه. خوب آخه اگر ظرفیت هر كس از قبل مشخصه پس قضیه زندگی در دنیا و آزمایش كردن انسان و و عذاب آخرت و غیره خیلی بی معنیه. اصلا آخر بي منطقيه كه ما بيايم به يك نفر بگيم تو چون ظرفيتش رو نداشتي خدا بهت مثلا ثروت نبخشيده خوب اونم بر مي گرده ميگه خوب فلاني كه ظرفيتش رو داشته و خدا بهش بخشيده پس چرا داره در دنيا فساد ميكنه؟ اگه ظرفيت داشته پس چرا فساد مي كنه اگه نداشته و خدا بهش بخشيده پس شما غلط مي كني ميگي خدا بتو نبخشيده چون ظرفيتش رو نداشتي در مورد توي خونواده هاي مختلف بدنيا اومدن هم همينه پسر نوح يكي از روسياه ترين افراد بشره پس اين نشون ميده كه اگر قرار بود ظرفيتها از قبل مشخص باشه و بر اساس ظرفيت هر فرد از قبل بهش ببخشن كه خوب خدا نعمت پيغمبر زادگي رو به اين آدم نمي بخشيد.  ضمنا همینكه خدا افراد بشر رو با ظرفیت های مختلف بیافرینه هم عین بی عدالتیه بحث اين موضوع خودش مثنويه صد من كاغذه پس ازش رد ميشيم

      جوابهای 2 و 3 هم عدالت خدا رو مثل عدالت انسانی فرض كردن در حالی كه عدالت خدا چیزی فراتر و بسیار بالاتر از عدالت نوع بشره كه بگه من به هر كه خواستم می بخشم و به هر كه نخواستم نمی بخشم یعنی اگه این 2 استدلال روحانیون و فلاسفه مسلمون رو بپذیریم خدا رو از جایگاه مافوق تصور بالاش پایین كشیدیم و نعوذباله آوردیم در حد خودمون انسانها درحالي كه خدا كمال مطلقه و صفاتش هم همينطور در حد كمال مطلق هستند و بخشش محدود و دلبخواهي درش راه نداره

        اما در مورد اولی كه شاه بیت استدلال هاشونه ببینین این استدلال فقط در مورد داوری روز قیامت جواب میده و توجهی به اینكه شما در زندگیتون در فقر و سختی بسر می برین یا در رفاه و در سلامت كامل به دنیا میاین یا با دور از وجودتون با چشم كور یا گوش كر و یا فلج و به هر صورت همه عمر گرفتار این موردین نمی كنه در مورد همون مومن یا كافر شدن و میزان عقوبت یا پاداش قیامت هم فرض كنین من در میان قبایل بت پرست در وسط آفریقا یا آمریكای لاتین ( كه هنوزم وجود دارن ) به دنیا بیام و هیچ ارتباطی هم با دنیای خارج نداشته باشم خوب طبیعتا كافر میشم حالا روز قیامت خدا لطف میكنه منو عذاب نمیده چون منو در ميان كافران بدنيا آورده و نور ايماني هم بر من نتابونده ولی اون بهشت و امكانات كاملش هم از من دریغ میشه چون من آدم مومنی نبودم ولی من این وسط مدعی میشم كه بابا حق من ضایع شد!!! من می تونستم به آخرین درجات ایمان برسم اگر خدا منو هم مثل فلانی امام زاده می آفرید!