بالاخره ماه رمضون تموم شد و سريالهاي ماه رمضون هم تموم شد و نوبت به تقدير و تشكر از دست اندركاران اين سريالهاي رسيد ( مطابق روالي كه باب شده و كار به محتوا و موفقيت سريال نداره و بلا استثنا هر سال تكرار ميشه) اما موضوعي كه روزهاي جمعه و شنبه براي من جالب بود اين بود كه هر شبكه اي كه برنامه اي رو ترتيب داده بود براي اين تقدير و تشكرها و دعوت كرده بود از بازيگران و عوامل با وجودي كه خيلي از بخصوص بازيگران در برنامه ها شركت نكرده بودند ( يعني شان خودشون رو بالاتر ازين ديده بودن) ولي خانم ليلا بلوكات رو در همه اين برنامه ها و همه شبكه ها ميشد ديد كه با همون نقش دست سومي كه در سريال جراحت داشت نشسته بود و داشت لوس بازي و شيرين زبوني مي كرد و ورد زبونش اين بود كه كاركتري كه بازي كردم از سن خودم بالاتر بود و شك داشتم كه قبول كنم و ... و بعد هم تعريف از خودش كه آره دوس داشتم نقش رو خوب در بيارم - همه تلاشمو كردم و فكر مي كنم خوب در اومد و بازخوردا نشون ميده كه خوب بوده و من تونستم نقش يه زن جا افتاده رو خوب در بيارم و ... انصافا من كه جور ديگه اي در مورد اين خانم فكر مي كردم و خيال مي كردم يك زن با ظرفيت و فهميده اي هست ولي از اين مصاحبه هاي اين چند روزه فهميدم كه اصلا هم ظرفيت نداره و براي يك نقش كم اهميت و فرعي اينقد ذوق زده شده كه از خودش چنان تعريف مي كنه كه فكر نمي كنم هيچيك از برندگان اسكار هم تا حالا اينقدر دچار ذوق زدگي و خودشيفتگي شده باشن!

راستشو بخواين پيش خودم به اين نتيجه رسيدم كه اين هم از اون هنرپيشه هاييه كه فقط بخاطر صورت زيباشون بازيگر شدن و لاغير