هر چند گناه عظيمي است ولي
دوباره عشق را صدا خواهم كرد
در كوچه هاي يخ زده از ياد برده عشق
دوباره تورا به ياد خواهم آورد
دوباره گذشته را مرور خواهم كرد
دوباره به ياد آن غروب غم انگيز خواهم افتاد
دوباره با خيال تو خوش خواهم بود
دوباره جام را از شراب پر خواهم كرد
و جدولي به دست خواهم گرفت
و از كنار هر آشنا كه بگذرم سري تكان خواهم داد
و هيچ كسي را به هيچ نخواهم گرفت
دوباره با خيال تو خوش خواهم بود
و دوباره نيمه شب آنگاه كه از خواب مي پرم
خواهم شنيد اين صدا را كه بي وقفه فرياد مي زند:
- آيا عشق را كسي به اين خانه خواهد آورد روزي؟
آيا عشق را...
آيا....
و من دوباره فرياد خواهم زد:
اين خانه هيچگاه تهي از عشق نبوده است!
و آنگاه با خيال تو
دوباره گريه خواهم كرد.