بزرگترين محدوديت ها، حدودي است كه انسان بر خويشتن تحميل مي كند. حد و مرزهاي ذهني ات را بگستر تا حد و مرزهاي زندگيت را بگستري

 

خواستن مايه بقاي انديشه هايت است. راه كامروا شدن خواستن شديد است.

 

به خاطر داشته باش كه لازم نيست هميشه و همه جا بار مشكلاتت را بر شانه هايت حمل كني

 

تصويري كه از خودت داري به شكلي ناهوشيارانه به تقديرت تبديل مي شود.

 

آدمي بازتاب انديشه هايي است كه در ذهن ناهوشيارش گرد آمده است.

 

بسياري به خود مي گويند هنوز فرصت دارم بعدا به اينكار مي پردازم. آنگاه پيري فرامي رسد و مي بينند كه هنوز كاري نكرده اند.

 

افراد حواس پرت در زمان حال نيستند.ربه گونه اي زندگي مي كنند گويي در خواب هستند. ذهنشان از خطاها و شكستهايشان و از ترسهاي آينده آكنده است.

 

چيزها همانقدر مهم هستند كه ذهنت آنها را مهم بدانند. فقط چيزي را نگهدار كه فراسوي گذر زمان است.