بی خودیها شاید گاهی

امروز يه شعر خوندم كه حقيقتا براي من كه جالب بود و نتونستم ازش بگذرم اسم شاعرش سميرا مصطفويه ومن امروز براي اولين بار با شعرش آشنا شدم

حالا هم بدون گرفتن  اجازه خودش شعرش رو اينجا گذاشتم اميدوارم كه از اين موضوع ناراحت نشه :

بغضی بر بغض های فرو خورده ام می نشیند

وقتی زن بودنم را

تنها گناهم می بینم

در سرزمینی که گناه خدایی می کند