سكوت هميشه تكرار بي دليل حرفهاي نگفته است

و انتظار

         انفعال دلي كه به راه نمي افتد

گاهي غرور، ديوار مي شود ميان دو دل

و آگاهي وقتي مي رسد كه باد همه چيز را برده است

شايد خيال كني بيهوده است ولي

                              گاهي به راه نرفته برو

بي تاب شو بگذار

                   ديوار هاي سست سكوت، آوار شوند